“مدار صفر درجه“ داستان عاشقانه پیچیده‌ای است که بخش بزرگی از آن در فرانسه در دوره‌ای اتفاق می‌افتد که این کشور در اشغال نظامی ناسیونال سوسیالیستهای آلمان، نازیها بود. حبییب پارسا، جوانی ایرانی است که در آغاز دهه ۱۹۴۰ به پاریس می‌آید تا به تحصیل فلسفه بپردازد.در آنجا کاری نیز در سفارت ایران می‌یابدو عاشق دختری یهودی بنام سارا استروک می‌شود. آن دو را از هم جدا می‌کنند. آنها یکدیگر را بار دیگر در تهران می‌بینند. در این فاصله سارا با مردی دیگر ازدواج کرده که اما در موقعیتی بحرانی او را می‌کشد.

کارگردان و نویسنده فیلمنامه “در مدار صفر درجه“ حسن فتحی است. وی تاکید می‌کند که هیچگاه مشکلی برای تهیه این سریال پیدا نکرده است. آقای فتحی می‌گوید: “در زمانی که من تصمیم گرفتم این فیلمنامه را بنویسم، ناراحت بودم به عنوان یک ایرانی‌ از این تصوری که متاسفانه توسط خیلی از رسانه‌ها در جهان به آن دامن زده شده که ما ایرانیها ضدیهود هستیم. در حالی که فرهنگ ما، منش ما، مرام ما، تاریخ ما به ما می‌گوید که اصلا این گونه نبوده است. در ایران شاید وفاق عمومی وجود داشته باشد راجع به صهیونیسم و انتقاد از آن به عنوان یک جریان افراطی در جهان یهودیت. اما صرف نظر از نقد و انتقادی که نسبت به صهیونیسم در ایران وجود دارد، نسبت به اکثریت یهودیان در فرهنگ ایرانی نگاه منفی وجود ندارد. یعنی مبنا حس همزیستی و نوع‌دوستی است. فکر می‌کردم که چرا دنیا این حقیقت را راجع به ما ایرانیها نمی‌داند و چرا فکر می‌کنند که ما ضدیهود هستیم. در حالی که تاریخ ما نشان می‌دهد که همواره با اقلیتهای دینی و نژادی همزیستی مسالمت‌آمیز داشته‌ایم و به عنوان یک ملت هرگز دیدگاههای نژادپرستانه نداشتیم.“